ไม่ต้องเปลี่ยนตำแหน่ง ไม่ต้องโยก ฟลอเรียน เวียตซ์ ไปยืนริมเส้น และไม่จำเป็นต้องยัดบอลให้เขาแล้วหวังว่าจะเสกปาฏิหาริย์ทุกครั้ง เกมที่ เยอรมนี ชนะ เซอร์เบีย 2-0 ได้เผยให้เห็นภาพง่าย ๆ ว่า หากอยากเห็นเพลย์เมกเกอร์รายนี้เล่นดีที่สุด สิ่งแรกที่ต้องทำคือทำให้เพื่อนร่วมทีมวิ่งไปกับเขา

นี่คือเสียงจาก เจอร์เก้น คล็อปป์ หลังเห็นแข้งรายนี้เฉิดฉายในเกมที่ผ่านมา โดย คล็อปป์ ได้จัดทีมชุดพลังหนุ่มลงสนามโดยมี กนาบรี้ เป็นรุ่นพี่ในแนวรุก และสั่งให้ลูกทีมเล่นฟุตบอลแบบเดินหน้าตลอด แย่งบอลแล้วบุก ส่งบอลแล้วเคลื่อนที่ต่อ ผลลัพธ์คือหลังผ่านช่วงติดขัดตอนต้นเกม เวียตซ์เริ่มหาพื้นที่เจอและค่อย ๆ เปลี่ยนตัวเองเป็นหัวใจในการสร้างเกมของอินทรีเหล็ก

ประตูแรกเป็นตัวอย่างชั้นดี เมื่อเวียตซ์ รับบอลของ พาฟโลวิช ท่ามกลางผู้เล่นเซอร์เบีย ก่อนแตะหนีแล้วรีบจิ้มหัวเกือกยิงชนเสาให้ บิชอฟ ตามซ้ำ ส่วนประตู 2-0 ยิ่งชัดกว่าเดิม เมื่อการวิ่งดึงกองหลังของเพื่อนเปิดพื้นที่ตรงกลาง ก่อนเวียตซ์ใช้สัมผัสแรกหลอกตัวประกบจนเสียเหลี่ยมแล้วจัดการส่งบอลเข้าประตู

หันกลับมาที่ลิเวอร์พูล ปัญหาจึงอาจไม่ใช่ว่าเวียตซ์ยืนตรงไหน แต่เป็นตอนที่บอลมาถึงเขาแล้ว “มีอะไรเกิดขึ้นรอบตัวบ้าง” หากหน้าเป้าไม่วิ่งดึง หากบอลขึ้นช้า และคู่แข่งมีเวลาถอยมาตั้งรับครบ ต่อให้เป็นเพลย์เมกเกอร์ชั้นยอดก็ยากจะสร้างของวิเศษจากพื้นที่ที่แทบไม่มีช่องให้เล่น

แน่นอน เวียตซ์เองก็ต้องกล้าเสี่ยงมากขึ้น ไม่ใช่เลือกจ่ายง่ายทุกครั้ง แต่ผลงานสร้างโอกาสให้เพื่อนถึง 6 ครั้งในเกมนี้แสดงให้เห็นว่า เมื่อระบบเอื้อ เขาสามารถเป็นตัวอันตรายได้ขนาดไหน ถึงขั้นทำให้คล็อปป์ยืนยิ้มก่อนเข้าไปกอดหลังเกม หากอิราโอล่าปลุกฟุตบอลแบบวิ่งสู้ฟัด แย่งเร็วและสวนเร็วกลับมาได้ บางทีคนที่ได้ประโยชน์มากที่สุดอาจเป็นหมายเลขที่ชื่อ ฟลอเรียน เวียตซ์